:: دوره 8، شماره 30 - ( فصل نامة علمی‌پژوهشی « عرفانیات در ادب فارسی» 1396 ) ::
جلد 8 شماره 30 صفحات 88-111 برگشت به فهرست نسخه ها
واسازی در مصطلحات عرفانی دیوان خاقانی
محمدرضا قاری *، سیاوش مرادی
دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک ، اراک، ایران
چکیده:   (285 مشاهده)
زبان شعر از شبکه پیچیده زبانی- بیانی سود می برد تا خیال انگیزی بیشتری ایجاد کند. واسازی یکی از این عناصری است که در ذات فرهنگ و زبان جاری است. تصوف و عرفان یکی از نمودهای فرهنگی به حساب می آیند که به نوعی بر پایه واسازی و تقابل شکل گرفتهاند. تصوف شعری خاقانی مشحون از اصطلاحات و تعبیرات عرفانی است که ماهیت و اسازی دارند چنان که خوف با رجا و شک با یقین و... مقابل می نشیند و خاقانی با استفاده از تمام ظرفیت های دینی - عرفانی عرصه فراخی برای شعر فراهم کرده تا هنرش را نمایان کند. تصوف به عنوان یکی از بن مایه های دیوان خاقانی است که جنبه واسازی در تعبیرات عرفانی آن در این مقاله بررسی شده است.
واژه‌های کلیدی: خاقانی، تصوف، واسازی، دریدا.
متن کامل [PDF 400 kb]   (63 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۲/۲۷ | پذیرش: ۱۳۹۶/۳/۳۰ | انتشار: ۱۳۹۶/۵/۱۲



XML   English Abstract   Print


دوره 8، شماره 30 - ( فصل نامة علمی‌پژوهشی « عرفانیات در ادب فارسی» 1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها