:: دوره 9، شماره 37 - ( 12-1397 ) ::
جلد 9 شماره 37 صفحات 108-139 برگشت به فهرست نسخه ها
جلوه‌های راز در مثنوی معنوی
دکتر سید محمود رضا غیبی*
دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرند
چکیده:   (383 مشاهده)
       مثنوی معنوی به عنوان یکی از کتب مهّم عرفانی، جایگاه مهمی در تبیین هستی شناسی انسان دارد، آنگونه که با رازگشایی آن ‌می‌توان به بسیاری از مفاهیم والای عرفانی و انسانی دست یافت. یکی از موضوعات مهّم این اثر بزرگ، رازدانی و رازداری است. ژرفترین جای مثنوی هم جایی است که پای راز و رازداری در میان است. مولوی خود از رازدارانی است که راز را همچون بیضهای در کلاهش مخفی کرده است و تلاش او برای نگفتن، خود، منجر به گفتن ‌می‌شود. نگارنده سعی کرده است ضمن پرداختن به ارتباط راز با حیرت، یقین و زندگی پیامبران و اولیا، با ذکر شواهد متعدّد از مثنوی معنوی، خطوط اصلی تفکر مولوی را تبیین نماید. مقاله، در سه بخش مقدمه در مورد راز، اصطلاحشناسی راز در مثنوی و جلوه‌های راز در مثنوی تنظیم شده است که در بخش سوم مقاله، به بررسی نینامه، واقفان راز، لایقان راز، موانع افشای راز، عوامل افشای راز، نتایج رازدانی و افشای راز پرداخته شده است.

 
واژه‌های کلیدی: عرفان اسلامی، مولوی، مثنوی معنوی، راز، راز دانی، بیان ناپذیری، حیرت و غفلت.
متن کامل [PDF 200 kb]   (107 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۷/۶/۱۶ | پذیرش: ۱۳۹۷/۹/۷ | انتشار: ۱۳۹۸/۲/۱۲


XML   English Abstract   Print



دوره 9، شماره 37 - ( 12-1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها