:: دوره 10، شماره 38 - ( 3-1398 ) ::
جلد 10 شماره 38 صفحات 124-152 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی و تحلیل درون مایه عرفانی در ترانه سرایی
آقای محمد امین محمدپور*، دکتر علی اصغر بابا صفری، دکتر غلامرضا ستوده
دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سیرجان
چکیده:   (469 مشاهده)
چکیده
در این جستار، درون مایه عرفانی در ترانه سرایی بررسی می شود، کهن ترین اشعار فارسی در میان ترانه ها یافت شده است. ترانه های عرفانی، ترانه‌ها و نواهایی است که صوفی ها در حلقه‌ها و خانقاه های درویشی در مجلس سماع خود می خوانده اند و هنوز هم می خوانند و کلام بیش تر این ترانه‌ها از مثنوی و دیوان شمس مولانا و یا شعرای دیگر، برگزیده می شده است. نگاهی گذرا به ادبیات فولکلور نواحی مختلف ایران نشان می‌دهد که گونه‌های خاصی از ترانه عرفانی در این نواحی وجود دارد که اغلب همراه با موسیقی هستند. اشعار عامه توسط مردم عادی و یا آواز خوانان چیره دست خوانده می شود. نتایج حاصل نشان می دهد که درون مایه عرفانی، بخش قابل توجه ای از ترانه ها را شکل داده است. زبان این ترانه ها ساده است و موسیقی بیشتر بر پایه کلام این تصنیف ها ساخته شده است.
 
واژه‌های کلیدی: واژگان کلیدی: ادبیات غنایی، ترانه، ترانه عرفانی.
متن کامل [PDF 376 kb]   (89 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1397/9/4 | پذیرش: 1397/12/6 | انتشار: 1398/10/19


XML   English Abstract   Print



دوره 10، شماره 38 - ( 3-1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها