fa اندیشه‌ی وحدت بخش درنقد شعر نو با نگاهی به شعر عبدالرضا شهبازی تخصصي Special پژوهشي Research <p dir="RTL">هدف ادبیّات و اساساً هنر بیان یک معنا یا اندیشه، به تصویر کشیدن گوشه ای از زندگی و رفتار<strong><span dir="LTR">‌</span></strong>های انسانی از منظری نقّادانه و یا پرتو افکنی بر بُعدی از ابعاد بی شمار امّال و اندیشه های انسان است. این بیان هنری با توسّل به واسطه های مختلف صورت می گیرد. در ادبیّات، این واسطه<span dir="LTR">(medium)</span> چیزی نیست جز زبان. تمام آنچه نویسنده و شاعر در دست دارد، کلماتی است که باید به مدد آن ها قصد و منظور خود را بیان کند. پس، توانایی نویسنده در به کارگیری بهترین و مؤثّرترین الفاظ و کلمات است تا آنچه را زبان ادبی، و متفاوت از زبان روزمره است، به وجود آورد. این زبان در شعر عُرف و ماهیتّی متفاوت از ساختار زبان متعارف را باعث می شود، و به ویژه در شعر نو تنها با وقوف بر این که آنچه می‌خوانیم بخشی از یک شعر یا اثر ادبی است، قابل قبول می نماید. ما در این بحث به دنبال زیر ساخت یا اندیشه ای هستیم که این زبان به ظاهر پراکنده و غیر متعارف را در شعر نو فارسی قوام بخشیده و در کنار هم نگه می دارد. برای این منظور از قول صورت گرایان روس و آرإ شعرای رومنتیک انگلیسی استفاده کرده ودر پایان شعری از اشعار نویِ یکی از شعرای معاصر را به عنوان نمونه نقد می کنیم.</p> <p>Literature, or basically art, communicates human truth, feelings and emotions, presents a slice of life from a critical stance, or highlights some aspect of human desires. This, in different arts, is done through different means or media. In literature this medium is language. All a writer or poet has is a pack of words by which he or she must manage to express his or her mind. So, an author might be said to be an able one when he or she makes the best and most fruitful use of words. This use of words in poetry creates a special language which, deviating from the norms and standards of usual conversation, forms a constructed or formless shape. This is especially true about <em>Free Verse </em>or <strong>modern poetry</strong>.&nbsp; In this article we want to see what gives this scattered shape unity and keeps its different parts together. For this purpose we have consulted the views and theories of Russian Formalists and English Romantic poets. As an example of application, a poem of an Iranian contemporary poet has been analyzed.</p> پریشان سخنی , صورت گرایی, شکل انداموار, تمهید, آشنا زدایی free verse, device, formalism, organic whole, defamilarization. 86 95 http://erfaniyat.iauh.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-143&slc_lang=fa&sid=1 Abbass Goudarzi عباس گودرزی 1003194753284600335 1003194753284600335 Yes