Erfaniyat Dar Adab Farsi

fa بررسی تطبیقی ولایت از دیدگاه شمس تبریزی و ابن‌عربی A comparative study of the Wilayah from the point of view of Shams Tabrizi and Ibn Arabi تخصصي Special پژوهشي Research      ولایت باطن نبوت و رسالت است و ریشه و معدن آنها به حساب می‌آید، زیرا هیچ نبی و رسولی نیست مگر آنکه اول ولایت یافته و ولی شده است و به اندازه سعه ولایتش نبوت و رسالت یافته است. با توجه به بررسی اندیشه‌های هر دو عارف، ابن عربی خود را بر حسب خدمات و آثارش ختم ولایت محمدیه در عصر خود می‌داند. در نظر وی نبوت از شئون اسم ظاهر و «ولایت» از شئون اسم باطن است؛ یعنی نبوت تکرارپذیر نیست و ختم‌پذیر است، اما ولایت همیشه استمرار دارد و باب مقام ولایت مفتوح بوده و آن امری باطنی است و هرکس در هر زمانی می‌تواند صاحب ولایت شود، و مراتب و شدت و ضعف دارد. ابن‌عربی ولایت مطلقه کلیه را برای وجود مقدس حضرت امیر و حضرت حجت(ع) قائل است ولی برای خود ولایت مطلقه و کلیه قائل نیست. شمس در نقد اندیشه ابنعربی، از کلام خود او سود می‌جوید و عدم صحت تفکرش را به وی نشان می‌دهد. به اعتقاد شمس، نه تنها حضرت رسول(ص) به منتهی درجه استغراق در حق رسیده؛ بلکه پرداختن به شریعت و امر و نهی برای ایشان، فضیلتی مزید بر استغراق در حق به شمار می‌رفته، نه نقص در آن.   <div style="text-align: justify;">     Wilayah (governorship) is the essence of prophet’s prophecy and mission, and it is considered as their root and mine, because there is no prophet or messenger unless he first received governorship and became a guardian, and received prophethood and mission according to the capacity of his governorship. Based on an examination of the thoughts of the mystics Shams Tabrzi and Ibn Arabi, it is known that based on his services and work, Ibn Arabi considers himself the end of Muhammadiyah's wilayah in his era. In his opinion, prophethood is of external nature while "wilayah" is of the inner nature. That is, prophecy is not repeatable and can be terminated, but the wilayah (meaning guardianship) is always going on and the matter of the position of guardianship and governorship is open and it is an internal matter, and anyone can become the possessor of guardianship or wilayah at any time, which has degrees, strengths, and weaknesses. Ibn Arabi attributes absolute and complete wilayah to the holy existence of Hazrat Amir (Imam Ali) and Hazrat Hojjat (a.s.), but he does not attribute absolute and complete wilayah to himself. In criticizing Ibn-Arabi's thought, Shams Tabrizi takes advantage of his own words and shows him the inaccuracy of his thinking. According to Shams, not only did the Prophet (pbuh) reach the extreme level of self-righteousness; but also, dealing with the Shari'ah through commanding and prohibiting people was considered an additional virtue over seeking the truth for him, not a defect in it.</div> ولایت, ابن عربی, شمس تبریزی. Wilayah, Ibn Arabi, Shams Tabrizi. 125 152 http://erfaniyat.iauh.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1590-2&slc_lang=fa&sid=1 abdolrahim anagheh عبدالرحیم عناقه 10031947532846002081 10031947532846002081 Yes Islamic Azad University, Dehaghan Branch استاد زبان و ادبیات فارسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران. dranagheh2013@gmail.com ali asghar mirbagherifard علی اصغر میرباقری فرد 10031947532846002082 10031947532846002082 No Islamic Azad University, Dehaghan Branch استاد زبان و ادبیات فارسی، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران. neda partovi ندا پرتوی 10031947532846002083 10031947532846002083 No Islamic Azad University, Dehaghan Branch دانشجوی دکتری زبان‌و ادبیات فارسی، واحد دهاقان، دانشگاه‌آزاداسلامی، دهاقان، ایران.