Erfaniyat Dar Adab Farsi

other بررسی تطبیقی سیمای انسان کامل در مصباح الهدایه عزالدین کاشانی و مثنوی معنوی مولانا جلال‌الدین بلخی A comparative study of the image of the perfect human being in Misbah al-Hudayeh by Ezzeddin Kashani and Masnavi by Rumi تخصصي Special پژوهشي Research انسان کامل از جمله اصطلاحاتی است که در طول تاریخ تطور عرفان اسلامی همواره مورد توجه عارفان قرار گرفته است. از این رو  بسیاری از آنها به ویژگیهای کمال در انسان پرداخته‌اند. مولانا جلال‌الدین بلخی، عارف قرن هفتم هجری در مثنوی معنوی به نشانه‌های جامعیت و کمال انسان و حال و مقام کاملان پرداخته است. همچنین عزالدین کاشانی عارف قرن هشتم هجری نیز در مصباح الهدایه و مفتاح الکفایه ضمن پرداختن به آموزه‌های عرفانی به صفات کاملان نیز اشارات بسیاری داشته است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تطبیقی عمدهترین ویژگی‌های سیمای انسان کامل در مثنوی و مصباح الهدایه است که با سه رویکرد نسبت انسان کامل با خداوند، جایگاه انسان در عالم هستی، و مبحث رسالت و ولایت به شیوۀ توصیفی- تطبیقی مورد بررسی قرار میگیرد. از نتایج تحقیق حاضر این که هر دو عارف، کشف معرفت به ذات حق تعالی را ناممکن می دانند، آن‌ها دل صافی انسان کامل را مهبط تجلی ذات حق تعالی می دانند. کاشانی همچون مولوی بر این باور است که حق تعالی اسرار و اسماء را به انسان بخشید و آدم را جامع صفات جمال و جلال گردانید. دو عارف، فنا را نیستی و گذار از پایبند حدثان می دانند که نهایت سیر الی الله و نائل گشتن به بقا است. از منظر مولوی و کاشانی انسان کامل، علّت غایی آفرینش هستی است که واسۀ فیض حق تعالی به عالم خلق و خلیفه الله است. از این رو اکمل موجودات، صفوت حق تعالی در عالم هستی و دارای ویژگی‌های الوهیت در خلیفه اللهی است.   The perfect human being is one of the terms that has always attracted the attention of mystics throughout the history of the development of Islamic mysticism. Therefore, many of these mystics have addressed the characteristics of perfection in human beings. Maulana Jalaluddin Balkhi (Rumi), a mystic of the 7th century of Hijra, has discussed the signs of completeness and perfection of man and his state in his Masnavi. Likewise, Ezzeddin Kashani, a mystic of the 8th century of Hijri, has also made many references to perfectionism attributes in Misbah al-Hadaye and Miftah al-Kafaya, while dealing with mystical teachings. The purpose of this research is to compare the main features of the images of the perfect human being in the Masnavi and Misbah al-Hdayeh, based on a descriptive-comparative manner with three approaches: the relationship of the perfect human being with God, the place of the human being in the universe, and the issue of mission and guardianship. Based on results from the present research, both mentioned mystic poets consider it impossible to discover the knowledge of the essence of the Almighty, they consider the pure heart of a perfect human being as a barrier to the manifestation of the essence of the Almighty. Kashani, like Maulvi, believes that the Almighty God bestowed secrets and names on human being making them full of the attributes of beauty and glory. The two mystics consider death to be nothingness and transition to the end of life, which is the ultimate journey to God and attaining survival. From the point of view of Maulvi and Kashani, the perfect human being is the ultimate cause of the creation of existence which has been bestowed on human beings through the grace of the Almighty by creating the world of creation for them and making them and the Caliph (representative) of God. Therefore, the completeness of beings is the quality of the Almighty in the world of existence and its characteristics of divinity are also manifested in human beings as the Caliph of God on the earth.   انسان کامل, مولانای بلخی, عزالدین کاشانی perfect human, Molani Balkhi, Ezzeddin Kashani. 68 94 http://erfaniyat.iauh.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1195-4&slc_lang=other&sid=1 فرح نیازکار 10031947532846002200 10031947532846002200 Yes صدیقه کریمی فارسی 10031947532846002201 10031947532846002201 No