دوره 9، شماره 34 - ( فصل نامة « عرفانیات در ادب فارسی» بهار 1397 )                   جلد 9 شماره 34 صفحات 73-99 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Dehbashi M. human perfection in Ibn arabi thought in the world. عرفانیات در ادب فارسی 2018; 9 (34) :99-73
URL: http://erfaniyat.iauh.ac.ir/article-1-376-fa.html
زمانی پیمانه، مهدی دهباشی. بررسی کیفیت استکمال نفس در عوالم اخروی از دید ابن عربی. فصل‌نامه علمی عرفانیات در ادب فارسی. 1397; 9 (34) :99-73

URL: http://erfaniyat.iauh.ac.ir/article-1-376-fa.html


1- دانشجوی دکتری الهیات(فلسفه وکلام) دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان، اصفهان، ایران ، zamani2636@gmail.com
2- استاد، گروه الهیات(فلسفه وکلام) ،دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان، اصفهان، ایران
چکیده:   (2375 مشاهده)
انسان موجودی کمالگرا است. بنابر این دغدغه همیشگی او نیل به کمالی حقیقی و سعادتی جاودانه است که تنها راه وصول به آن، تکیه برآراء اندیشمندان در این باب تلقی می شود. حال ارائه مصادیق حقیقی و غیر حقیقی متعدد، برای این مطلوب، گزینش مسیر صحیح  را قدری صعب جلوه می دهد. در همین راستا  و در این پژوهش بر آن اهتمام شده است که با استناد به ذخایر پر مغز ابن عربی، کیفیت طی طریق کمال در عوالم اخروی به تصویر کشیده شود. ابن عربی نیل به کمال را در گرو تزکیه و تهذیب نفس و پیمودن مراحل مختلف سیر و سلوک مبتنی بر علمی حقیقی و ایمانی راسخ می داند؛ به نحوی که سالک در ابتدای سلوک، معرفتی به خویش و به تبع آن به خداوند نیز ندارد و در نهایت سلوک، در ضمن دستیابی به معرفت نفس در می یابد که وجود او چیزی غیر از خدا نیست. معرفتی که ابن عربی در نظر دارد، علمی کشفی از سنخ یادآوری است که با استمداد از نیروی عشق، در نهایت به درک وحدت وجود که همان فناء فی الله است منجر می شود. از آن جا که مرگ چیزی جز انتقال از مظهریت اسم ظاهرالهی به اسم باطن او نیست، عوالم  مختلف دارای اتحاد وجودی بوده به همین جهت سیر کمالی نفس با ازاله مادیات و رفع حجب و بهره مندی از رحمت واسعه الهی در قالب ارتقاء از یک اسم به اسم بالاتر صورت پذیرفته  و عوامل بالا، علل معده چنین کمالی محسوب می شوند. به عبارت دیگر نفس به واسطه معدات، تحولی ذاتی به آن راه می یابد و از عالم شهادت وحس به مقام معنا سفر می کند و بر اساس استعدادی که از ناحیه معدات تحصیل کرده است معنا و صورتی را واجد می شود که از باطن ذات او پدید می آید. به این ترتیب نفس از باطن خود (که مثال یا عقل است) بهره مند شده و سیر کمالی را بر طبق عین ثابت خود تا بی نهایت می پیماید. لازم به ذکر است روش به کار گرفته شده در این مقاله توصیفی -تحلیلی است.    
متن کامل [PDF 1715 kb]   (553 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1396/11/10 | پذیرش: 1396/12/12 | انتشار: 1397/4/12

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه عرفانیات در ادب فارسی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Erfaniyat Dar Adab Farsi

Designed & Developed by : Yektaweb