1- دانشگاه تبریز ، farshbafian@tabrizu.ac.ir
2- دانشگاه تبریز
چکیده: (19 مشاهده)
خاقانی از شاعران بزرگ و استادان قصیدهسرای ادب فارسی است. آثار او به دلیل ویژگیهای برجستهای مانند فخامت اسلوب، تازگی مضامین، گزینش الفاظ موزون و نوآوری در مضمون پردازی، همواره مورد توجه اصحاب سخن قرار گرفته است. در کنار مختصات ذکر شده که قابیلت امعان نظر پژوهشگران را داشته، فحوای معنوی اشعار خاقانی نیز در زمره تحقیقات اخیر علاقهمندان و محققان بوده است. خاقانی با استفاده پیوسته از مضامین عرفانی، مخاطب را بر آن میدارد تا با مداقه در عمق این معنویت، جایگاه وی را در مسیر سلوک و معرفت بسنجد. در این مقاله کوشیدهایم تا با بررسی شواهد شعری، عرفان خاقانی را مطالعه کرده و آن را با مشخصههای عرفان واقعی مقایسه کنیم. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی و تحلیلی صورت گرفته است. یافتههای تحقیق حاکی از آن است که، استفاده خاقانی از مفاهیم و اصطلاحات عرفانی بیشتر جلوه صوری و زبانی دارد و معرفت هنری خاقانی در خلق اثر، مقدم بر تجارب سلوکی و شهودی اوست.
شمارهی مقاله: 6
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1404/8/22 | پذیرش: 1404/12/21 | انتشار: 1404/12/21