دوره 13، شماره 53 - ( 12-1401 )
جلد 13 شماره 53 صفحات 83-67 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
sadeghi shahpar R. The Concept of Samaʿ from the Perspectives of Imam Muhammad al-Ghazali and Rumi (Mawlawi). عرفانیات در ادب فارسی 2023; 13 (53) : 3
URL: http://erfaniyat.iauh.ac.ir/article-1-714-fa.html
URL: http://erfaniyat.iauh.ac.ir/article-1-714-fa.html
صادقی شهپر رضا، زندی محسن، کیهانی شعاع مریم، نورمحمدی معصومه. سماع از منظر امام محمد غزالی و مولوی. فصلنامه علمی عرفانیات در ادب فارسی. 1401; 13 (53) :67-83
1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان ، r.s.shahpar@gmail.com
2- دبیر آموزش و پرورش همدان
2- دبیر آموزش و پرورش همدان
چکیده: (41 مشاهده)
هدف از این پژوهش تحلیل و مقایسه دیدگاه غزالی و مولوی درباره سماع است. سماع به معنی آواز و سرود، و در اصطلاح صوفیان، وجد و سرور و پایکوبی و دست افشانی با آداب و تشریفاتی خاص است. از نظر غزالی، سماع آینهای است که محتوای قلب را بازتاب میدهد و عاملی است که نیروی پنهان درون قلب انسان را بیدار و تقویت میکند. از اینرو سماع میتواند برای قلبهای بیمار، سمی مهلک و برای قلبهای سالم، شفابخش باشد. او نه مانند فقیهان سختگیر سماع را مطلقاً منع میکند و نه چون صوفیان افراطی، به آن جواز مطلق میدهد. مولوی نیز سماع را نه صرفاً یک رقص یا حرکت ظاهری، بلکه تجلی شور عشق الهی و بیان حال عرفانی روح میداند. از نظر او سماع زمانی معنا دارد که از سر عشق و وجد حقیقی باشد، نه از روی تقلید یا سرگرمی. همچنین سماع را غذای روح عاشقان و مولّد نیرو و نشاط و راهی برای رهایی از جسم و پیوستن به جان میداند.
شمارهی مقاله: 3
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
